نور چران

نور چران ام

به سمت می روم 

به دکل های آویزش برق

بُرّاق می شوم در ظرفیتی شبناک

دمار کوچه می جنبانم به در

قیژ می کشم در تنبان پاشنه هام

من ام با دماغی عمیق که

از فیل/ افتاده ام

کو هندوستانی طرب

در ویژگی اجاره ای اتاق؟

کجاست تلق تولوق نرمه ی قاشق

در شناسه ی نان و نمک؟

من اقتصاد واگرای ضیافتی صمیمی ام 

که کوپن های بسیجی ام را 

در شماره ی صنفی جنگ،

جاگذاشته ام

من ضعف عواطف دهه ای هستم/

که در دهگان شماره ام 

مرگ جوانه زده

به ظرف می روم 

به پیت های مضطرب نفت

نورم گرفته است

در چریدن ستاره های سردوش

دکل می کشم رو سکوی شانه هام

عناوین ام خبری است/جزییات ام حادثه

حضانت وام هایم را جر می دهم

علف می بندم به ساق گلوم

بنچاق صدای ام را ضمانت می کنم،

به متصدی زندان

جا 

     جا 

          جا…

نور دار های آویخته از طناب!

کنف خریده ام برای صدای شما

ماه/تاب می خورد 

شب ام را لاغر می کنند

رژیم /عوض نخواهد شد

نور چرانی ام می گیرد

وقتی رفاقت جرثقیل /بالاست

رویامولاخواه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *