«تاویل خواب»

باید از این خواب بلند
جابه جا بشوم به صورت صوتی علف ها
باید به انضمام سیخ های کباب
در معده ی گوسفندی که دچار خواب است
بگردانم سبزه های بیداری را
این جا که کمی جلگه اش/متکا زده
نشسته ام به خوابی که از لای در ریخته
دارم به اکتفای دلم
بره های زغالی را/تاب می دهم در تاویل جگر
و خواب های زیادی به دلم مانده
کجا ریخته ای بع بع گوسفندان ناشمارش را،
در کتف خوابی در المپیاد کاناپه ها؟
ای کافئین مسقط تو فنجان نشُسته ی اسپرسو
که دوازده و چهل و پنج دقیقه در واکنش
عمیق بالشت ها /می افتی به خرخر
مرا به رویایم ببر در ته گرفتگی متن
مرا به زفاف شعری مدرن
در چهارده سالگی قره العین ببر
و در چاه های معلق کابوس
بره های معصوم خوابی زنانه را /چپ کن
چپ ام کن /به دستی که نوشتن اش گرفته
و از آنالوگ خواب های مسقف ام/دود بریز
دیجیتال ام کن /در صدای جنینی تو سونوگرافی
اتاق زایمان و از ترانزیت جنسی تنانگی ام،
زنی را در گندم های بالغ زمینه ی متن/درو کن
ببین جا افتادگی ام را
در دامنی بلند،پای اجاق گاز/وقتی قهوه می پزم
و شمارش بره های سوخته در باربیکیو را
بلند کن در بی خوابی ام
صدایی را ملی کن در خوابی که سبزه ها
گره می خورند در نوولی چند ساله
شناسه ی خواب مرا ،تعبیر کن
با عنوان هزلیات ابن سیرین
آه دارند مصدر جعلی گوسِفیدن را می چپانند
توی خواب من
برم گردان به گردان گوسفندهای سر بریده
ذبح ام کن توی خواب گرگ
من سرم را در سفر توی خواب
ریخته ام به آبی پشت سرم
می خواهم چشم باز کن ام به بیداری
که توی خواب های ام گره خورده
می خواهم خودم را بتکان ام پشت خواب های
بیدار نشده ام
صدای ام کن در عمق چاهی که
از خلسه می گذرد
می خواهم نی بزنم
از ته چاه لاغری که توی گلوی من است
و دارد برای خواب هایی که تو رگم ،دوا ریخته/
چپ می شود توی آب
من بیداری ماهی گلی ام توی تنگ
خواب دیدم هفت چاه لاغر/
هفت دریا را می خورند

رویا_مولاخواه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *